Í mígandi rigningu

Þegar ég skellti hurðinni á eftir mér áðan á leið að sækja prinsessuna í leikskólan fattaði ég það að lyklakippan mín lá á kommóðunni í forstofunni. URRRR

Frekar fúlt þar sem bóndinn þurfti að keyra uppeftir til að opna fyrir okkur og keyra svo í bæinn aftur.

En þar sem bóndinn verður ekki heima í kvöld er það okkar verk að fara með Neró í göngutúr í dag - sem við og gerðum. En við vorum ekki búnar að labba langt, þ.e.a.s ég labbaði - prinsessan sat í kerrunni sinni í góðu yfirlæti, þegar það byrjaði að rigna. Klukkutíma síðar komum við heim aftur og ekki var þurr þráður á konu né hundi. Skottið í kerrunni var þurrt.